روزی اگر به سراغ من آمد به او بگو :

 
 او هیچوقت دیگر نمی آید

اسمت را براي هميشه در قلبم نوشته بودم

راحتت کنم دوست دارم تا آخرين نفس؟

دو روز مانده به پایان جهان ، تازه فهمید که هیچ زندگی نکرده است

تنها دو روز خط نخورده باقی بود.

نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد.

داد زد و بد وبیراه گفت ،خدا سکوت کرد

 
جیغ کشید و جار و جنجال راه انداخت

خدا سکوت کرد

آسمان و زمین را به هم ریخت

کفر گفت و سجاده دور انداخت

خدا سکوت کرد

دلش گرفت و گریست و به سجاده افتاد

خدا سکوتش را شکست و گفت :

اما یک روز دیگر هم رفت

تمام روز را به بد و بیراه و جار و جنجال از دست دادی

تنها یک روز دیگر باقی است

بیا و لااقل این یک روز را زندگی کن

لا به لای هق هقش گفت : اما با یک روز ؟با یک روز چه کار می توان

 کرد ؟

خدا گفت : آن کس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند ، گویی که

هزار سال زیسته است

و آنکه امروزش را در نمی یابد ، هزار سال هم به کارش نمی آید

و آنگاه سهم یک روز زندگی را در دستانش ریخت و گفت

حالا برو و زندگی کن

او مات و مبهوت به زندگی نگاه کرد که در گوی دستانش می درخشید ،

اما می ترسید حرکت کند ،

می ترسید راه برود ، می ترسید زندگی از لای انگشتانش بریزد

نگه داشتن این یک روز چه فایده ایی دارد

بگذار این مشت زندگی را مصرف کنم

آن وقت شروع به دویدن کرد

زندگی را به سر و رویش پاشید

زندگی را نوشید و زندگی را بویید

و چنان به وجد آمد

که دید می تواند تا ته دنیا بدود

می تواند بال بزند

او درآن یک روز آسمان خراشی بنا نکرد ، زمینی را مالک نشد ،

مقامی را به دست نیاورد اما

اما درهمان یک روز دست بر پوست درخت کشید ، روی چمن خوابید

کفش دوزکی را تماشا کرد ، سرش را بالا گرفت و ابرها را دید

و به آنها که او را نمی شناختند سلام کرد

و برای آنها که او را دوستش نداشتند از ته دل دعا کرد

او در همان یک روز آشتی کرد و خندید و سبک شد

لذت برد و سرشار شد و بخشید و عاشق شد و عبور کرد و تمام شد

او در همان یک روز زندگی کرد

اما فرشته ها در تقویم خدا نوشتند :

امروز او در گذشت ، کسی که هزار سال زیسته بود

_{رفتی و بی تو دلم پر دردِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِ}

_{پاییز قلبم ساکت و سردِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِ}

_{اون که میگفتم محرمه با من}

_{کاشکی میدیدی بی تو چه کرده}

_{ای که به شبهام صبح سپیدی بی تو کویری بی شامم}

_{ای که به رنجام رنگ امیدی بی تو اسیری در دامم}

_{با تو به هر غم سنگ صبورم}

_{بی تو شکسته تاج غرورم}

_{با تو یه چشمه چشمۀ روشن}

_{بی تو یه جادّم که سوت و کورم}

_{ای که به شبهام صبح سپیدی بی تو کویری بی شامم}

_{ای که به رنجام رنگ امیدی بی تو اسیری در دامم}